ابوالفضل العباس(ع) در کلام امام حسین(ع)، امام صادق(ع) و حضرت مهدی(عج)
* حضرت ابوالفضل (ع) در بيان امام صادق عليهالسلام
حضرت امام صادق عليهالسلام همواره از عمويش عباس عليهالسلام تجليل به عمل مىآورد و با درود و ستايشهاى عطرآگين از ايشان ياد مىکرد و مواضع قهرمانانهاش در روز عاشورا را بزرگ مىداشت. از جمله سخنانى که امام درباره قمر بنى هاشم(ع) فرموده است، اينکه: «عمويم عباس بن على (عليهالسلام) بصيرتى نافذ و ايمانى محکم داشت. همراه برادرش حسين جهاد کرد، به خوبى از بوته آزمايش بيرون آمد و شهيد از دنيا رفت...» (ذخيرة الدارين، ص 123 به نقل از عمدة الطالب)
امام صادق عليهالسلام از برترين صفات مجسم در عمويش که مورد شگفتى اوست چنين نام مىبرد:
1- «تيزبينى»
تيزبينى، پيامد استوارى رأى و اصالت فکر است و کسى بدان دست پيدا نمىکند، مگر پس از پالودگى روان، خلوص نيت و از خود راندن غرور و هواهاى نفسانى و عدم سلطه آنها بر درون آدمى.
تيز بينى از آشکارترين ويژگيهاى ابوالفضل العباس عليهالسلام بود. از تيزبينى و تفکر عميق بود که حضرت به تبعيت از امام هدايت و سيدالشهداء امام حسين عليهالسلام برخاست و بدين گونه به قله شرف و کرامت دست يافت و خود را بر صفحات تاريخ، جاودانه ساخت. پس تا وقتى ارزشهاى انسانى پايدار است و انسان آنها را بزرگ مىشمارد، در برابر شخصيت بى مانند حضرت که بر قلههاى انسانيت دست يافته است سر بر زمين مىسايد و کرنش مىکند.
2- «ايمان استوار»
يکى ديگر از صفات بارز حضرت، ايمان استوار و پولادين اوست. از نشانههاى استوارى ايمان حضرت، جهاد در کنار برادرش بود که هدفش جلب رضايت پروردگار متعال به شمار مىرفت و همانطور که در رجزهايش روز عاشورا بيان داشت از اين جانبازى کمترين انگيزه مادى نداشت و همين دليلى گوياست بر ايمان استوار حضرت.
3- «جهاد» با حسين عليهالسلام
فضيلت ديگرى که امام صادق عليهالسلام براى عمويش، قهرمان کربلا، عباس عليهالسلام نام مىبرد، جهاد تحت فرماندهى سالار شهيدان، سبط گرامى پيامبر اکرم صل الله عليه و آله و آقاى جوانان بهشت است. جهاد در راه آرمان برادر، بزرگترين فضيلتى بود که حضرت ابوالفضل بدان دست يافت و نيک از عهده آزمايش به درآمد و در روز عاشورا قهرمانيهايى از خود نشان داد که در دنياى دلاورى و شجاعت بى مانند است ...
* حضرت ابوالفضل (ع) در بيان حضرت مهدي عليهالسلام
حجت خدا و بقية الله الاعظم، امام زمان (عج) در بخشى از سخنان زيباى خود درباره عمويش عباس (ع) چنين مىگويد: «سلام بر ابوالفضل، عباس بن اميرالمؤمنين، همدرد بزرگ برادر که جانش را فداى او ساخت و از ديروز بهره فردايش را برگزيد، آنکه فدايى برادر بود و از او حفاظت کرد و براى رساندن آب به او کوشيد و دستانش قطع گشت. خداوند قاتلانش، «يزيد بن رقاد» و «حيکم بن طفيل طايى» را لعنت کند...» (المزار، محمد بن مشهدى، از بزرگان قرن ششم)
امام عصر - عجل الله تعالى فرجه - صفات والاى ريشهدار در عمويش، قمر بنى هاشم و مايه افتخار عدنان را چنين بر مىشمارد و مىستايد:
1- همدردى و همگامى با برادرش سيد الشهداء (ع) در سختترين و دشوارترين شرايط تا آنجا که اين همگامى و همدلى ضرب المثل تاريخ شد.
2- فرستادن توشه آخرت با تقوا، خويشتندارى و يارى امام هدايت و نور.
3- فدا کردن جان خود، برادران و فرزندانش در راه سرور جوانان بهشت، امام حسين (ع).
4- حفاظت از برادر مظلومش با خون خود.
5- کوشش براى رساندن آب به برادر و اهل بيتش هنگامى که نيروهاى ستمگر و ظالم، مانع از رسيدن قطرهاى آب به خاندان پيامبر (ص) شده بودند.
حضرت امام صادق عليهالسلام همواره از عمويش عباس عليهالسلام تجليل به عمل مىآورد و با درود و ستايشهاى عطرآگين از ايشان ياد مىکرد و مواضع قهرمانانهاش در روز عاشورا را بزرگ مىداشت. از جمله سخنانى که امام درباره قمر بنى هاشم(ع) فرموده است، اينکه: «عمويم عباس بن على (عليهالسلام) بصيرتى نافذ و ايمانى محکم داشت. همراه برادرش حسين جهاد کرد، به خوبى از بوته آزمايش بيرون آمد و شهيد از دنيا رفت...» (ذخيرة الدارين، ص 123 به نقل از عمدة الطالب)
امام صادق عليهالسلام از برترين صفات مجسم در عمويش که مورد شگفتى اوست چنين نام مىبرد:
1- «تيزبينى»
تيزبينى، پيامد استوارى رأى و اصالت فکر است و کسى بدان دست پيدا نمىکند، مگر پس از پالودگى روان، خلوص نيت و از خود راندن غرور و هواهاى نفسانى و عدم سلطه آنها بر درون آدمى.
تيز بينى از آشکارترين ويژگيهاى ابوالفضل العباس عليهالسلام بود. از تيزبينى و تفکر عميق بود که حضرت به تبعيت از امام هدايت و سيدالشهداء امام حسين عليهالسلام برخاست و بدين گونه به قله شرف و کرامت دست يافت و خود را بر صفحات تاريخ، جاودانه ساخت. پس تا وقتى ارزشهاى انسانى پايدار است و انسان آنها را بزرگ مىشمارد، در برابر شخصيت بى مانند حضرت که بر قلههاى انسانيت دست يافته است سر بر زمين مىسايد و کرنش مىکند.
2- «ايمان استوار»
يکى ديگر از صفات بارز حضرت، ايمان استوار و پولادين اوست. از نشانههاى استوارى ايمان حضرت، جهاد در کنار برادرش بود که هدفش جلب رضايت پروردگار متعال به شمار مىرفت و همانطور که در رجزهايش روز عاشورا بيان داشت از اين جانبازى کمترين انگيزه مادى نداشت و همين دليلى گوياست بر ايمان استوار حضرت.
3- «جهاد» با حسين عليهالسلام
فضيلت ديگرى که امام صادق عليهالسلام براى عمويش، قهرمان کربلا، عباس عليهالسلام نام مىبرد، جهاد تحت فرماندهى سالار شهيدان، سبط گرامى پيامبر اکرم صل الله عليه و آله و آقاى جوانان بهشت است. جهاد در راه آرمان برادر، بزرگترين فضيلتى بود که حضرت ابوالفضل بدان دست يافت و نيک از عهده آزمايش به درآمد و در روز عاشورا قهرمانيهايى از خود نشان داد که در دنياى دلاورى و شجاعت بى مانند است ...
* حضرت ابوالفضل (ع) در بيان حضرت مهدي عليهالسلام
حجت خدا و بقية الله الاعظم، امام زمان (عج) در بخشى از سخنان زيباى خود درباره عمويش عباس (ع) چنين مىگويد: «سلام بر ابوالفضل، عباس بن اميرالمؤمنين، همدرد بزرگ برادر که جانش را فداى او ساخت و از ديروز بهره فردايش را برگزيد، آنکه فدايى برادر بود و از او حفاظت کرد و براى رساندن آب به او کوشيد و دستانش قطع گشت. خداوند قاتلانش، «يزيد بن رقاد» و «حيکم بن طفيل طايى» را لعنت کند...» (المزار، محمد بن مشهدى، از بزرگان قرن ششم)
امام عصر - عجل الله تعالى فرجه - صفات والاى ريشهدار در عمويش، قمر بنى هاشم و مايه افتخار عدنان را چنين بر مىشمارد و مىستايد:
1- همدردى و همگامى با برادرش سيد الشهداء (ع) در سختترين و دشوارترين شرايط تا آنجا که اين همگامى و همدلى ضرب المثل تاريخ شد.
2- فرستادن توشه آخرت با تقوا، خويشتندارى و يارى امام هدايت و نور.
3- فدا کردن جان خود، برادران و فرزندانش در راه سرور جوانان بهشت، امام حسين (ع).
4- حفاظت از برادر مظلومش با خون خود.
5- کوشش براى رساندن آب به برادر و اهل بيتش هنگامى که نيروهاى ستمگر و ظالم، مانع از رسيدن قطرهاى آب به خاندان پيامبر (ص) شده بودند.
+ نوشته شده در ۱۳۹۲/۰۸/۲۲ ساعت 13:17 توسط مسعود وارسته
|
آنها که ايمان آوردند، و هجرت کردند، و با اموال و جانهايشان در راه خدا جهاد نمودند، مقامشان نزد خدا برتر است؛ و آنها پيروز و رستگارند.